حمید داوودآبادی در وبلاگ شخصی‌اش در واکنش به جشنواره ربع قرن دفاع مقدس نوشته است:

هفته گذشته، خانمی به نام "قنادیان" از "خبرگزاری کتاب ایران" تلفنی تماس گرفت و اصرار کرد تا درباره برگزاری جشنواره ربع قرن کتاب دفاع مقدس با بنده مصاحبه کند. هر چه گفتم "شما حرف‌های امثال بنده را منتشر نمی‌کنید" ایشان قول داد که همه‌ی گفته‌هایم را به طور کامل منتشر کند.
القصه، بنده هم درباره جشنواره‌های خانوادگی که بنام دفاع مقدس برگزار می‌شوند و همواره از ماه‌ها قبل می‌شود تشخیص داد چه کسانی در آنجا سکه‌ی طلا درو خواهند کرد، گفتم.

همان طور که پیش بینی کرده بودم، از انتشار آن مصاحبه هیچ خبری نشد؛ تا اینکه روز یکشنبه با خبرگزاری کتاب تماس گرفتم و گفتم "چون تا امروز آن مصاحبه را منتشر نکرده‌اید، و اگر بعد از برگزاری جشنواره منتشر شود، این شائبه بوجود خواهد آمد که چون نام من در فهرست جایزه بگیران همیشگی و دائمی نیست، ناراحت شده و این حرف‌ها را زده ام، دیگر به هیچ وجه آن حرف‌ها را منتشر نکنید."

گذشت تا این که با خواندن خبر برندگان و سکه بگیران، متوجه شدم با وجودی که مثلا گوش شیطان کر، این جشنواره برای ربع قرن کتاب دفاع مقدس بوده است، آقای "احد گودرزیانی" دبیر بخش دفاع مقدس خبرگزاری کتاب، "به خاطر فعالیت در حوزه مطبوعات و اخبار مرتبط با ادبیات دفاع‌مقدس" (من هم ارتباطش را با انتخاب کتاب نفهمیدم و شاید به خاطر خواندن کتاب زیادی جایزه داده باشند!) مورد تقدیر قرار گرفته و ایشان هم سکه باران شده‌اند.

تازه فهمیدم چه رکبی از حضرات خبرگزاری کتاب خورده‌ام. چه بسا با بقیه منتقدین هم تماس گرفته و نظراتشان را گرفته باشند تا به خیال خود، برای خوش رقصی به برگزار کنندگان جشنواره‌ی فامیلی ارائه بدهند بلکه سکه‌هایشان تضمین شود!
چه می‌شود کرد! خرج بالاست و باید زندگی را گذراند. حالا به چه قیمت و یا با سکه‌های زر سرخ از خون شهدا، الله اعلم.